Jak mówić w czasie przeszłym o osobie, której śmiech wciąż odbija się echem od ścian naszego Domu?
Iza, mimo, że choroba już od dawna próbowała zakryć uśmiech na Twojej twarzy, Ty się nie dałaś! Bo niezła z Ciebie była sztuka.
Gdy się cieszyłaś- to na całego,
jak śpiewałaś- to na całe gardło,
przytulałaś tak, że wyskakiwały nam oczy z orbit, a niejeden facet przegrał z Tobą w zapasach na rękę.
Iza żyła odlotowo, jakby powiedział Ksiądz Kaczkowski- na pełnej petardzie. 🚀
Wspominamy Cię teraz Izka i wiesz co zaczęliśmy śpiewać? „Ona lubi pomarańcze”🍊 bo jak się o Tobie myśli, to ciężko siedzieć ze smutną miną. Dawałaś nam i swojej kochającej, troskliwej rodzinie, iskry radości. W Twoich błękitnych oczach odbijało się niebo. Jesteśmy pewni, że w jesteś w nim teraz i czule spoglądasz na swoją rodzinę i nas, Twoich ziemskich przyjaciół 🩵
Jutro, 17-ego marca 2026, pożegnamy Izę podczas Mszy Świętej o godzinie 15.00 w Kościele w Brzeźnicy.
